En de operatie moet gewoon doorgaan. Vandaag leveren, terwijl je ook moet bouwen aan morgen. 

Dat is de kern van strategie-executie. Je verbouwt het schip terwijl het vaart. Niet aan de kade, met de motor uit. Onderweg, met passagiers aan boord die niets mogen merken van de verbouwing in de dienstverlening van vandaag. 
 
Dat vraagt iets anders dan een goed verbouwplan. 
 
Het vraagt overzicht: weten wat er allemaal speelt en hoe het zich tot elkaar verhoudt. Het vraagt een heldere focus: bewust kiezen wat nu voorrang krijgt en dus ook bewust kiezen wat je nu niet doet. En het vraagt bijsturen: durven aanpassen zodra de zee onstuimiger wordt dan verwacht. 
 
De meeste organisaties hebben een verbouwplan. Wat vaak ontbreekt, is het overzicht om te bepalen wat wel, wat niet, en in welke volgorde. 

Wat is bij jullie het onderdeel van het schip waar niemand het over eens is: nu aanpakken, of nog even laten zoals het is?